دست نوشته های یک گفتاردرمانگر
درباره سایت
آخرین مطالب
امکانات وب
لازم نیست تسبیح به دست، در خانه بود و گریست.. می توانی یک درمانگر باشی و در خانۀ سبزِ درمانی ات، هوایی شوی. می توانی پروانه باشی و زیبایی را از برگ های زندۀ درخت وام بگیری و تا ابدیت، پرواز کنی... «و درد هنوز هم دامنه دارد» ... شاید تا پایان پروانه شدن..."
همواره روحی مهاجر باش به سوی مبدأ
به سوی آنجا که بتوانی انسانتر باشی
و از آنچه که هستی و هستند فاصله بگیری
این رسالت دائمی توست
برچسب: جودی,
نویسنده: شیدا حسین‌پور